Gjøvik

Ondanks dat de weersvoorspelling behoorlijk slecht weer afgaf, viel het uiteindelijk gelukkig mee. Zoals men verwachtte was gisteren een voorproefje, maar het tegendeel wad waar. Wel wat druppels, maar verder een stralende dag.

Dat gaf ons mooi de gelegenheid om alles wat gisteren kletsnat in de garage en de was was gegooid te drogen.

Ook de luifel nog uitgedraaid en een poging gedaan de arm wat rechter te krijgen, maar zonder resultaat. Hij is wel weer droog, ook niet onbelangrijk.

Morgen weer verder, waarschijnlijk de grens over naar Zweden.

Elverum – bosbouw museum

Vandaag niet zo heel ver gereden en eigenlijk per ongeluk gestopt bij dit museum.
Het is gewijd aan de geschiedenis van de bosbouw in Noorwegen. Er is veel te zien over hoe de bosbouw zich ontwikkelt heeft vanaf het handmatig kappen en zagen tot de modernste technieken. Daarnaast ook veel aandacht voor het dierenleven op het land en in het water.

Ook was er een display waar de ontwikkeling van de bomen gedurende de laatste 10.000 jaar in beeld werd gebracht. Toen was het voornamelijk loofbos, maar door het veranderen van het klimaat werd het op een gegeven moment voornamelijk dennenbos, het werd kouder. De volgende fase, doordat het warmer werd was een meer gemengd bos van loof- en dennenbomen. Omdat het warmer blijft worden gaat het nu weer meer richting loofbossen. Dit laat maar weer eens zien dat de natuur zich gewoon aanpast aan de omstandigheden of we dat willen of niet.

Södra Finnskoga distrikt

We hebben 2 daagjes lekker rustig aan een stuwmeertje gestaan. Overdag wat Zweden en Nederlanders die hier wonen gezien die hier kwamen zwemmen en vissen.

Cora heeft ook nog een duik genomen.

Björkhult – De Mazzel

Het plan was om een waterval te bezoeken en daar een wandeling te doen. Als de plaats geschikt was zouden we er op de parkeerplaats overnachten.
Bij aankomst bleek het ontzettend druk te zijn, we konden de camper niet eens goed parkeren.

Dus op zoek naar een andere overnachtingsplaats.

Nu staan we bij Nederlandse vloggers, bekend onder de naam “De Mazzel”. Die kennen we eigenlijk alleen van naam. Een hele leuke camperplaats voor 4 campers. Geen sanitair. Maar als je geen chemische stoffen in je toilet gebruikt kun je die in de septictank lozen.

We blijven hier tot maandag, dan door naar Karlstad voor het vullen van de gasfles.

Grums

Vanaf De Mazzel doorgereden naar Grums. Bij aankomst bleek dat we hier exact een jaar geleden ook stonden.. Toen was het overigens niet zo druk als nu.

Onderweg een stop gemaakt in Karlstad om een gasfles te laten vullen bij Loofs. Prima service. Ook daar zijn we al eens eerder gestopt, maar dat wist ik nog. 😁

Årjängs kommun

De afgelopen 2 dagen doorgebracht op Camp Grinsby. Het was te warm om iets te doen, dus hebben we dat ook niet gedaan.

Er kwam nog een oude Willys voorbij. Altijd leuk.

Camp Grinsby is de camping van Staf Coppens, bekend van de Code van Coppens. Zo ongeveer 90% van de gasten was dan ook Belgisch.

Autokerkhof!

Onderweg naar de volgende overnachting zijn we gestopt bij een autokerkhof. Hier liggen nog zo’n 800 auto’s te vergaan sinds 1975.

Een heel bijzondere plek.

Het verhaal:

Toen Ivanssons autosloperij in Båstnäs in 1956 van start ging, was Noorwegen een land met een economische malaise. De oliereserves van het land waren nog onontdekt en om de binnenlandse handel te bevorderen, werden er hoge invoerrechten geheven op auto’s, iets waar de gebroeders Ivansson hun voordeel mee deden. De grindweg die nu voornamelijk door smokkelaars wordt gebruikt, was ooit een belangrijke scheepvaartroute naar Zweden, en vlakbij Båstnäs bevond zich een douanekantoor dat het verkeer nauwlettend controleerde.

Een Noor die in Zweden een goedkope auto wilde kopen, had twee keuzes: hij kon zijn nieuwe aanwinst in drie delen demonteren – motor, carrosserie en wielassen – en de onderdelen op afzonderlijke momenten naar Noorwegen meenemen, of hij kon gewoon Noorse kentekenplaten meenemen en die bij Ivansson op zijn auto schroeven, voordat hij hem intact door de douane reed.

De autosloperij liep lange tijd goed en de broers werden tot ver buiten Töcksfors bekend. Maar toen de Noren eind jaren zeventig een betere economie kregen, betekende dat ook het begin van het einde voor de autosloperij in Båstnäs. De activiteiten werden afgeslankt en in de jaren tachtig verloren de broers definitief hun sloopvergunning. Sindsdien staan er zo’n duizend auto’s verspreid over twee hectare verlaten in het bos van Värmland, tot grote vreugde van alle autowrakkentoeristen.